Het land
Ergens waar de
wereld nog niet
heeft leren
haasten.
We kozen Albanië omdat het nog zacht is van wildheid.
De bergen hier zijn ouder dan de meeste talen. Olijfbomen groeien in deze valleien al sinds lang voor de grootmoeder van je grootmoeder geboren werd. Het licht kleurt alles honing en trage middagen.
Je hoort geitenbellen voordat je verkeer hoort. Je ontmoet vrouwen die elke ochtend brood bakken en mensen die je begroeten alsof je al familie bent. Dat ritme hebben wij niet bedacht. Dat staat het land gewoon zo toe.
De rivier
Koud, helder, en ouder
dan elke zorg die je meebracht.
Natuur, dichtbij
Wandelingen die
nergens heen hoeven.
's Ochtends naar beneden door de olijfterrassen. 's Middags langs het water, waar de kloof opengaat en het geluid van de rivier alles vervangt. Terug voor het donker wordt, langzamer dan je vertrok.
Hoe je hier komt.
Je vliegt naar Tirana. Een transfer vanaf het vliegveld naar de villa is mogelijk — meestal het moment waarop de retreat stilletjes begint. De vlucht zelf regel je zelf.
Het seizoen.
Najaar. De hitte is verzacht, het licht is rijp, in de valleien wordt geoogst. Voor de avonden pak je een linnen trui en iets warms te drinken.
Wat je zult merken.
Hoe donker de nachten zijn. Hoe vol de sterren. Hoe je stem vanzelf langzamer wordt. Hoe je slaapt.
